Zmarł Tadeusz Gańczarczyk

Z głębokim żalem informujemy, że 4 grudnia 2012 r. w szpitalu w Wejherowie zmarł Tadeusz Gańczarczyk – były więzień polityczny KL Stutthof, długoletni mieszkaniec Gdyni.

Urodził się 17 kwietnia 1919 r. w Kosowie na Huculszczyźnie, w przedwojennym województwie stanisławowskim, w rodzinie Stanisława Gańczarczyka i Marii z domu Krasowskiej. Uczył się w szkole powszechnej, w Gimnazjum w Tarnowie, a następnie w Liceum Pedagogicznym w Stanisławowie, w którym zdobył uprawnienia do wykonywania zawodu nauczyciela.

W czasie niemieckiej okupacji został wysiedlony z Krakowa do Elbląga. Tam, od października 1941 r. do kwietnia 1943 r., pracował w Stoczni Schichaua. Podejrzany o sabotaż, został aresztowany w kwietniu 1943 r. Osadzono go w KL Stutthof jako więźnia wychowawczego o numerze 21 632. 8 lipca 1943 r., po podpisaniu deklaracji o zachowaniu tajemnicy, został z obozu zwolniony. Powrócił do pracy w Stoczni Schichaua w Elblągu, w której pracował od 9 lipca 1943 r. do 2 czerwca 1944 r.

Do ponownego zatrzymania doszło 3 czerwca 1944 r. Aresztowania dokonali funkcjonariusze gestapo z Gdańska. Ponownie oskarżono go o działalność sabotażową, i ponownie, 14 czerwca 1944 r., Tadeusz Gańczarczyk trafił do KL Stutthof – tym razem w charakterze więźnia politycznego. Otrzymał numer 36 444. Wraz z innymi więźniami skierowano go do podobozu w Gdańsku, tzw. Danziger Werft . Więźniowie z tego podobozu byli doprowadzani przez kilka miesięcy do pracy w stoczni Schichaua, gdzie pracowali przy montażu statków.

Pod koniec marca 1945 r. razem z więźniami z podobozu w Gdańsku powrócił do obozu macierzystego. Nie wziął udziału w ewakuacji morskiej. Dotrwał w Stutthofie do dnia wkroczenia oddziałów Armii Czerwonej do obozu, tj. 9 maja 1945 r.

W obozie pracował między innymi w komandzie leśnym (Waldkolonne). Warunki pobytu w obozie, ciężka praca, pobicia i niedożywienie stały się przyczyną ciężkich schorzeń i wieloletniego leczenia w latach powojennych.

Po zakończeniu II wojny światowej zamieszkał w Elblągu, gdzie został zatrudniony w stoczni jako pracownik umysłowy. W 1946 r. przeniósł się do Gdyni. Związek małżeński zawarł w kościele pw. Najświętszej Marii Panny przy ul. Świętojańskiej i przy tej samej ulicy mieszkał kilkadziesiąt lat. W związku urodziło się troje dzieci.

Był długoletnim pracownikiem – starszym inspektorem BHP – Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Handlu Obuwiem w Gdańsku i aktywnym członkiem Koła ZBoWiD Gdynia-Śródmieście-Port, a następnie Koła Byłych Więźniów Politycznych Obozu Koncentracyjnego Stutthof w Sopocie. Odznaczono go Medalem Grunwaldu i Odznaką „Za zasługi dla miasta Gdańska”.

Dyrekcja i pracownicy Muzeum Stutthof w Sztutowie z wielkim smutkiem żegnają Pana Tadeusza.

Msza święta w intencji Zmarłego odbędzie się w sobotę 8 grudnia 2012 r. o godz. 11.45 w kościele pw. Najświętszej Marii Panny w Gdyni. Pogrzeb zostanie odprawiony o godz. 13.00 na Cmentarzu Komunalnym w Gdyni-Witominie.

(eg)

Tadeusz Gańczarczyk - pro memoria